𝟮𝟬 𝙟𝙖𝙖𝙧 𝙥𝙤𝙙𝙤𝙩𝙝𝙚𝙧𝙖𝙥𝙚𝙪𝙩 𝙚𝙣 𝙖𝙡𝙡𝙚𝙚𝙣 𝙢𝙖𝙖𝙧 𝙫𝙚𝙚𝙡 𝙢𝙚𝙚𝙧 𝙫𝙧𝙖𝙜𝙚𝙣

Je zou denken dat 20 jaar podotherapeut je antwoord op elke vraag zou geven, maar ik merk hoe meer ervaring, hoe meer vragen. Wat als wat we meemaken een veel grotere rol speelt op ons lichaam en onze belasting? Wat als wij als zorgverlener naar de hele mens gaan kijken?

Tijdens de opleiding hebben wij geleerd over voeten, bewegen in de keten en de relatie tussen de voetstand en wat dat doet met de biomechanica. Dus als je voet naar binnen staan, welke invloed dat heeft op je enkel, knie, heup en rug.

Door in de praktijk te werken en met andere zorgverleners in contact te komen, ben ik ruimer gaan kijken. Zo ben ik de bewegelijkheid van gewrichten gaan controleren. Ik stuurde mensen vaker naar een chiropractor, osteopaat en manueeltherapeut en merkte dat de combinatie met podotherapie goed deed. Toen ben ik het zelf gaan leren en zo waardevol gaan vinden dat je vrij kunt bewegen in gewrichten dat wij het aan onze collega’s leren. Dus alle medewerkers binnen Podotherapie Peeters kunnen manipuleren/ mobiliseren.

En toch bleef er wat knagen…
Want hoe kan het nu dat die voet of ergens anders in het lichaam ineens een klacht geeft als er niet iets bijzonders veranderd is?
Er zijn mensen die al jaren hetzelfde rondje wandelen, geen bijzondere veranderingen van schoenen hebben, qua werk eenzelfde belasting hebben, geen ongelukje hebben gehad…

En die voet die naar binnen staat, die krijgt natuurlijk de schuld. Maar stond die 2 jaar geleden niet ook scheef? Is daar een stand verandering door de tijd ontstaan?

En dan ga je zoeken en komt er van alles op je pad dat wij medisch gezien ‘out of the box’ zien. De vraag is of die box wel bestaat? Of is dat juist onze belemmerende gedachte die ons niet verder helpt naar de werkelijke oplossing?

De Germaanse geneeskunde en voetreflexologie hebben een uitleg dat elke plaats in het lichaam die klachten geeft ons iets wil vertellen. Ik zocht het op en ging dat benoemen in de behandelstoel.

‘Uw cuboid rechts is geblokkeerd. Het heeft niets met podotherapie te maken, maar vanuit de voetreflexologie heeft dit te maken met angst en onzekerheid. U hoeft er niets over te delen, maar misschien zegt het u iets?’

En dan kwamen er vaak tranen…
En dan liep mijn spreekuur uit.

Ik behandelde de voet als podotherapeut door te manipuleren en bijzonder genoeg bleef de klacht dan vaak weg. Ook als deze klacht al lang aanwezig was en er diverse behandelingen aan vooraf gegaan waren.

Nu na 20 jaar heb ik de wijsheid ook niet. Het is wat bij je past.
Mijn gevoel is dat we mensen meer als geheel mogen zien. Wij zijn geen constructie van botten, spieren en een hersenpan die het geheel aanstuurt.

Wat als wat we meemaken een veel grotere rol speelt op ons lichaam en onze belasting? Wat als wij als zorgverlener naar de hele mens gaan kijken?

Zo kreeg ik het idee een symposium te organiseren; de kracht van ons brein bij pijn. Een symposium van verbinding, want ik ga goed op verbinden van mensen. Daar krijgt mijn hart een warm gevoel van.

Een symposium waarin we naar de mens als geheel kijken. Welke rol psychosomatische gebeurtenissen op ons lichaam hebben en welke rol communicatie en verbinding hebben. Hoeveel er tussen de ‘oren’ gebeurd en hoeveel winst daar al te halen valt door mensen echt te zien. Als mevrouw de Vries, gewoon even helemaal mevrouw de Vries mag zijn met al haar shit en shine en niet nummer 23 van de dag.

Ben jij zorgverlener en nieuwsgierig?
Reserveer je plaats en dan zien we elkaar 10 september in Zeist!
👉https://www.podotherapiepeeters.nl/evenement/de-kracht-van-ons-brein-bij-pijn/